Absorbe olabilen polimerler üzerinde yapılan çalışmalar sonucu rezorbe olabilen poli-L-lactic asit (PLA) ve poliglikolik asit (PGA) gibi implante edilebilen materyaller geliştirilmiştir. PLA tek başına kullanıldığında hidrolize olması aylar hatta yıllar alan kristalin bir kafes oluşturur. PGA ise yalnız kullanıldığında gerilim kuvvetini kısa sürede kaybetmekte ve haftalar-aylar içinde rezorbe olmaktadır. Saf PGA, ilk kez De- xoıı sütür adı altında piyasaya sürülmüştür. Vicryl ise % 8 PLA ve % 92 PGA karışımından oluşur. Vicryl'e benzeyen ve kondrosit hücresi ekilmiş PLA/PGA polimeri doku mühendisliğinde kıkırdak çatı olarak kullanılmaya başlanmıştır. PLA (% 82) ve PGA (% 18) içeren kopolimerler başlangıçta yeterince dayanıklılık sağlayan ve 9-15 ayda komplet rezorbe olan implantlardır. Bu kombinasyon emilebilen cerrahi klip olarak «ıllanılmakta iken 1996'da LactoŞorb kraniyofasiyal plak fıksasyon sistemi olarak piyasaya sürülmüştür.
Pediyatrik kraniyofasiyal cerrahide titanyum malzeme yerine emilebilen PLA/PGA kullanılmasının ıvantajı, plakların emilmesi ve kalıcı plakların neden olabildiği iııtrakraniyal migrasyon ve kraniyum bükmesini bozma gibi sorunların görülmemesidir. Metal fiksasyon, postoperatif kırık iyileşmesinin takibinle, radyolojik görüntüleme ve onkolojik takiplerde sorun yaratmaktadır. Başlangıçta yeterince dayanıklı- ığa sahip olması ve komplet rezorbsiyonun bir yılda tamamlanması gibi özellikleri nedeni ile LactoŞorb, raniyofasiyal cerrahide değerli bir materyaldir.